Institucionalizacija sporta u međunarodnim odnosima

Istorijski, sport je igrao važnu ulogu u društvima širom planete, ali tek nakon Drugog svjetskog rata je formalno prepoznat. Evo kako je taj proces tekao (hronološki):

Uključivanje sporta u strateške okvire međunarodnih ljudskih prava

1952. godine UNESCO je prepoznao sport kao sredstvo za obrazovanje. Sport je uvršten i kao jedan od programa i kao platforma međunarodne saradnje na 7. sjednici Generalne konferencije u Parizu.[1]

1959. godine OUN Deklaracija o pravima djeteta. Prepoznaje da svako dijete imamo pravo da participira u sportu i rekreaciji i da javne vlasti imaju odgovornost da mu ista omoguće.[2]

1979. godine UNESCO prepoznaje sport i fizičko vaspitanje kao fundamentalno pravo za sve.[3]

Iste godine OUN usvaja CEDAW konvenciju u vezi elimanije svih vrsta diskriminacija protiv žena.[4]

Image

Sport u službi razvoja i promociji mira

1991. godine državni predstavnici Komonvelt zemalja prepoznali su jedinstvenu ulogu sporta u eliminisanju siromaštva, promociji individualnog razvoja kao i sredstva za ukupni društveni razvoj.[1]

1993. godine Generalna skupština OUN poziva na poštovanje Olimpijskih ideala i prekid sukoba tokom Lilehamer Olimpijskih igara 1994. godine. OUN je usvojio šest sličnih rezolucija od 1993. godine.[2]

1999. godine Deklaracija MINEPS III Punta Del Este, Ministara nadležnih za sport i obrazovanje sa posebnim fokusom na sport za sve.[3]

2000. godine OUN Generalna skupština usvaja Milenijumsku deklaraciju podrazumijevaći ponovno obavezivanje država članica u poštovanju Konvencije o pravima djeteta, CEDAW i Univerzalne deklaracije o ljudskim pravima.[4]

2001. godine Generalni sekretara OUN postavlja Specijalnog savjetnika za SDP.[5]

2002. godine OUN Generalna skupština usvaja Svijet po mjeri djece rezoluciju, pozivajući vlade država, multilateralne organizacije, civilni i privatni sektor da obezbjede svojim djelovanjem poštovanje univerzalnih ljudskih prava i fundamentalne slobode za sve, a posebno za djecu.[6]

Image

Stvaranje globalnih pokreta

2003. godine agencije unutar OUN sistema potvrđuju sport kao sredstvo za razvoj i promociju mira sa ciljem dostizanja Milenijmskih razvojnih ciljeva.[1]

Iste godine Prva Magglingen konferencija za SDP afirmišući sport kao sredstvo razvoja i promocije mira, stvarajući svijet boljim mjestom za život kroz sport[2] i OUN Generalna skupština usvaja SDP rezoluciju.[3]

2004. godine OUN Generalna skupština usvaja drugu po redu SDP rezoluciju pozivajući na obnavljanje obavezivanja razvoja društva i promociji mira kroz sport.[4]

Iste godine Evropska komisija pokreće Godinu obrazovanja kroz sport (EYES) sa ciljem podizanja svijesti građana sa jedne i ko-finansiranja projekata lokalnog karaktera sa druge strane[5], a OUN je kroz Svjetsku zdrastvenu organizaciju usvoja Strategiju o fizičkoj aktivnosti, zdravlju i važnosti pravilne ishrane[6]; predstavnici država članica OUN formirali su međudržavno tijelo u cilju kreiranje strategije za SDP[7] i MINEPS IV konferencija koja u fokus stavlja sport kao zdrastvenu komponentu.[8]

2005. godine OUN proglaša Međunarodnu godinu sporta i fizičkog vaspitanja (IYSPE) ističući vitalnu važnost sporta kao sredstva za dostizanje Milenijumskih razvojnih ciljeva.[9]

Iste godine OUN Generalna skupština usvaja Građenje mirnijeg i boljeg svijeta kroz sport i Olimpijske ideale rezoluciju  istučući multifunkcionalnu kontribuciju sporta[10], dok je Evropski parlament usvojio Razvoj i sport rezoluciju ističući da se i postojećim niskim ulaganjima u sport stvaraju višestruka dobit/povraćaj kroz turizam, socijalnu koheziju, međukulturni dijalog, zaštitu životne sredine i reintegraciju djece iz post konfliktnih sredina.[11]

2006. godine OUN Generalni sekretar obznanio je SDP strategiju[12], Afrička unija je proglasila 2007. godinu za Međunarodnom godinom Afričkog fudbala podvlačeći važnost sporta kao sredstva u borbi protiv zaraznih bolesti sa jedne i promociji jedinstva na Afričkom kontinentu sa druge strane.[13]

2007. godine EU Bijela knjiga o sportu prepoznajući ulogu u društvenom i ekonomskom segmentu EU[14], dok Lisabonskim sporazumom se podržava akcije članica EU u korišćenje sporta za društveni, ekonomski i kulturni razvoj. [15]

2008. godine Multilateralno parlamentarno zasijedanje AKP država i EU na temu SDP uključujući više od stotinu i sedamdesetpet država.[16]

Tendencija iz ovog hronoškog prikaza jasno pokazuje intenciju da se sport ugradi u brojna strateška dokumenta i same aktivnosti, obezbjeđujući na taj način osnovne pretpostavke za individualni razvoj društva sa jedne i hramonizaciju unutar globalne zajednice sa druge strane.


[2] ibid

[3] OUN rezolucija, A/res/58/5. 52. Plenarno zasijedanje. Agenda br. 23

[6] http://www.who.int/dietphysicalactivity/en/ (preuzeto: 11. maja 2012. godine)

[8] ED-04/MINEPS IV/3;

[10] OUN rezolucija, A/res/60/8. 43. Plenarno zasijedanje. Agenda br. 48(a)

[1] http://www.thecommonwealth.org/Internal/20723/34457/harare_commonwealth_declaration/

Advertisements

One thought on “Institucionalizacija sporta u međunarodnim odnosima”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s